//
you're reading...
Öğretmenlik Mesleği, Okul Öncesi, Okul Öncesinde İngilizce

Görünmeyen Kahramanlar

Başlıktan da anlayacağınız üzere size bizzat şahit olduğum bir durumu anlatmak istiyorum. Aranızda öğretmenlik mesleğinin aşırı büyütüldüğünü veya gereksiz yere abartıldığını düşünenleriniz de olabilir. Herkese saygım sonsuzdur. Bu böyle biline..:)

İki gün evvel, çalıştığım okul öncesi kurumlarının birisinin sene sonu gösterisi vardı. Aylardır yaptığımız hazırlıkların neticesini alacağımız gece gelip çatmıştı.

Ben yabancı dil öğretmenliği yaptığımdan,kendi branşım dahilinde hazırlanan programdan daha fazlasını pek görmedim. Ne gibi başka hazırlıklar yapıldı, kimler çalıştı çabaladı pek bilmiyorum. Ama bildiğim öyle bir gerçek vardı ki o da yaş gruplarının sınıf öğretmenlerinin gösterdiği özveri ve el emeğiydi.

Bu gerçeği fark ettiğim yer genel provalardı. Çeşitli branşlarda çalışmalar yapan öğretmenlerin hazırladıkları koreografileri sınıf öğretmenleri öyle özveriyle yapıyorlardı ki gözlerime inanamadım. Çocukların sene sonunda sahnede sergileyecekleri tüm oyun,dans,müzik çalışmalarını en küçük detaylarına kadar öğrenmişti sınıf öğretmenleri.

Çünkü sınıf öğretmenleri bizler gibi değildir, onlar biz okuldan ayrıldıktan sonra da çocuklarla çalışmalar yapmaya devam ederler. Hem de o kadar farklı alanlarda farklı çalışmaları öğrenirler ki.

.

Bir sınıf öğretmeni hem müzikte hangi şarkı söylendiğini, hem halk oyununda hangi yöresel dansın yapıldığını hem balede hangi figürlerin uygulandığını hem de yabancı dilde hangi şarkı, oyun vs yapıldığını en ufak detayıyla bilir.

 Yükleri o kadar fazla ki aslında,düşünsenize hem kendi kurum içi  görevlerini yerine getiriyorlar,emanet ettiğimiz çocuklarımızı  yetiştiriyorlar hem de bizler gibi branş öğretmenlerinin baş  yardımcıları oluyorlar.

Bunu bir de öğretmenin gelişimi açısından gördüğümüzde şunu fark ediyoruz. Aslında ne kadar çok şey biliyorlar öyle değil mi?

Hele bir de o beklenen gece gelip çattığında tam bir kahramanlık örneği sergiliyorlar. O güne kadar yaşanan yorgunluğa üç beş kat daha ekliyorlar.

Yüzlerce kez teşekkür edilse de onlar aslında çok da bilinmeyen kahramanlar oluyorlar bana göre.

Onlara bir kez daha yürekten teşekkürler…

Tartışma

Henüz yorum yapılmamış.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: