//
you're reading...
Havadan Sudan

Çözümler yanı başımızdadır

İnsan her gün yeni bir şey öğreniyor, hele de etrafına bakmayı biliyorsa.

Hani klişeleşmiş bir laf vardır “ya bir yol buluruz yada bir yol yaparız” diye. İşte bu sözü hayatın enteresan bir noktasına uyguladım bugün. Sadece ben değil ben ve ben gibi etrafına bakmayı bilen birkaç arkadaşımla beraber.

Birkaç hafta evvel yine drama eğitim atölyelerimizden birisinde yine gruplar halinde çalışma yapıyorduk. Her gruba büyükçe bir kağıt verildi ve dünya çeşit boya ile kendi grubumuzun karakterini oluşturuyorduk. Karakterin nasıl olacağı, hangi özelikleri taşıdığı belirsizdi daha doğrusu herkesin yaratıcılığına kalmıştı. Biz de 6 kişilik bir gruptuk. & kişilik bir grup olunca ortak bir fikir doğrultusunda ortak bir karakter yaratmak oldukça zordu. Dolayısıyla her zaman yaptığımız gibi grup üyeleri olarak gönlümüzden geçen şekilde karakterimizi oluşturmaya başladık. Kimimiz kafasını, kimimiz bedenini, kimimiz giydiği kıyafetleri yapıyorduk. Zaten drama atölyelerinde hiçbir şekilde grup üyeleri arasında “sen şunu yap, ben şunu yapayım” şeklinde direktiflerolamazdı ve olmadı da. Zaten diğer türlü hiyerarşik düzenle oluşturulmuş bir karakter hiçbir zaman yaratıcılığın yansıması olamazdı. Özgürce davrandık, birbirimiz kısıtlamadık, ortama kötü enerji yollamadık. Bu sayede oluşturduğumuz karakter hiçbir şekilde gruptan birisini yansıtan bir şekle dönüşmedi. Aferin bize🙂

Gel gelelim karakterimizi oluşturduk, bir güzel giydirdik, süsledik. Ancak sıra isim vermeye geldiğinde dananın kuyruğu koptu. Çünkü denizi oluşturmak kolaydı ama hangi şehirde olduğunu söyleyebilmek zordu. Burada da herkes farklı bir şey söyledi, tabi söylenenler bir isim niteliğinde olduğundan hiçbir şekilde uzlaşamıyorduk. Peki şimdi ne yapacaktık? İşte bu tam bir “dramatik an “olmuştu bizim için.

Derken kendi isimlerimizin birleşiminden yada kendi isimlerimizin baş harflerinden bir isim uydurmaya karar verdik. Ama bu düşündüğümüz kadar kolay olmadı. Sağdan soldan yukarıdan aşağıdan derken ciddi anlamda bir kare bulmacayla baş başa kaldık. Hele de son dakikalarımız olduğunu öğrendiğimizde iş çığırından çıkıyordu. Derken benim aklıma bir fikir geldi. Çok dahiyane olduğunu iddia etmiyorum sadece karmaşık durumlarda aslında yanı başımızda duran çözümlerden yola çıkabileceğimizi fark etmiştim o an. Zaten bulunduğumuz atölye bize yaratıcılığın sınırlarını zorlamamızı öğreten bir yerdi. 

Derken “bir fikrim var” diyerek söze girdim ve “herkes aklına gelen ilk harfi söyleyebilir mi?” diye de devam ettim. Fikir kabul gördü ve herkes aklına gelen, ona o anda bir şeyler hissettiren bir harf söyledi. Neticede ne mi oldu? Dahiyane olmayan bir fikirden  dahiyane bir isim çıktı. FAJİTEL🙂

Demek istediğim burada bir dahinin yazılarını okuyorsunuz değil elbet, sadece çok sıkıştığımız anlarda artık yolun sonuna geldik dediğimizde inanın ki çözümler yanı başımızda oluyor. Sadece yanı başımıza bir göz atıp onunla göz göze gelebilmeyi bilmek gerekiyor. Bu anlattığım çok basit bir mevzu ama aslında bir o kadar da sembolik. Eminim bu yazıyı okuyan en az birkaç kişi “evet aslında ben de böyle bir olay yaşamıştım” diyecek ve belki şu ana fark etmediği ve basit de olsa mevzu, kendi dahiliğini keşfedecek. Yani en azından ben öyle umuyorum🙂

Çözümler dileklerimle..


Tartışma

Henüz yorum yapılmamış.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: